Liturgische schikkingen

Zowel in de Voorhof als in de Schepershof is er een groep die regelmatig een liturgische schikking maakt. Bij het thema van een bepaalde zondag of van een reeks zondagen wordt met behulp van bloemen en andere materialen een schikking gemaakt, die een plaats krijgt in de dienst en daarin ook vaak een rol speelt.

Belangstelling voor deze vorm van kerkelijke activiteit? Meld het per email. Kijk ook eens op de site over liturgisch bloemschikken.

Kerstdag. Een klein onbekend stadje: Betlehem. Micha voorzegt dat het daar gaat gebeuren. We zien de boog van het verbond met de Koninklijke ster. De herinnering aan het lijden blijft bestaan maar de herder is gekomen (de krans) om voor zijn schapen (wit) te zorgen.

De hoopvolle vierde Advent. De boog met de sterren staat voor het verbond tussen Abraham en God. Het overspant het geheel. Maar Micha ziet links nog steeds de ellende. Toch blijft Micha vertrouwen op een toekomst met God (paarse bloemen in het midden).

In de derde week breekt iets van het Licht door (roze doek). Er komt meer duidelijkheid over de weg die wij moeten gaan. Links zien we tussen de distels een wegwijzer. De ronding in het midden verbeeldt het op weg gaan in nederig en in vertrouwen met elkaar. De Fair Trade produkten verwijzen naar een eerlijke verdeling.

In de schikking het verhaal over het volk, dat uitbreekt, wegtrekt. Door de poort naar buiten. De poort is bedekt met distels (lijden) en puin (vernietiging). Na de poort wacht een nieuw leven, een weg naar het Licht.

Beschrijving bij de schikking: het oppervlak is stenig, ruw met geblakerd hout. Resten van de oude tempel. Van wat voorbij is. Daaruit komt een krachtige steile magnoliatak met mooie dikke, wollige bloemknoppen. Symbool voor de belofte. De klimop verbeeldt de verbondenheid en het vertrouwen. Ook de bloemknoppen van de altijdgroene Rhododendron (aan de basis) beloven een nieuwe start. Een groene kegelvormige spiraal kringelt zich naar de top in de Magnoliatak. De spiraal verbeeldt de aanmoediging, de positieve beweging om te veranderen; doelgericht.

In de tweede Advensschikking is de aandacht voor Maria. Ze wordt verbeeld door de cyclaam. Op oude religieuse schilderingen wordt met deze bloem haar bloeiende hart bedoeld: haar warmte, haar bescheidenheid. Rood staat voor de heilige geest dieover haar komt. Het licht gaat zo vanuit de tempel naar een gewoon huis in Nazareth. Goud komt weer terug als symbool voor heilig, bijzonder. De klimop is hier het teken van Gods liefde en trouw.

Op de eerste zondag van Advent is er aandacht voor priester Zacharias, verbeeld in een goudkleurige Chrysant. Goud staat in dit verband voor heilig, bijzonder. De chrysant voor de herfst, het ouder en wijzer worden. De klimop is hier het teken van Gods liefde en trouw. Op de achtergrond van de schikking de wereldkaart met daarop enkele plaatsen waar het Licht schijnt.

We vieren vandaag dat God mensen steeds tot leven roept. Jezus heeft de dood overwonnen. De schikking verbeeldt het open graf. Zelfs in de diepste duisternis kan een nieuw begin gaan bloeien.

De graankorrel moet in de aarde vallen en sterven,zodat hij vrucht kan dragen. Onnavolgbaar lijkt het. Maar toch mogen wij weten,dat er in ieder leven steeds een nieuw begin kan zijn. Het leven gaat door,zelfs in de donkerste duisternis.

Het thema van vandaag is "houd je hand op", n.a.v. het verhaal van de vijf broden en twee vissen. Jezus maakt dat het weinige voldoende is voor velen. De elementen van het verhaal zien we terug in de schikking.

Jezus gooit de handelaars en geldwisselaars de tempel uit. Gaat hij te ver?Het vertellen van Gods woord kost veel bloed, zweet en tranen. Wat hebben wij er voor over? Bij de schikking een grote spaardoos met foto's uit Bangladesh,symbool voor de spaaractie.

Jezus gaat de berg op met enkele leerlingen. Die zien iets ongelofelijks,iets onbeschrijfelijks. Drie gestalten
in hemels wit. De lege boekrol laat zien dat woorden te kort schieten.

De eerste zondag van de 40 dagen tijd, gaat over het tot jezelf komen. Nadenken over dingen die er toe doen. Dit is uitgebeeld met een glazen bak - gevuld met water - en op een spiegel geplaatst. In een spiegel kijk je naar jezelf,zoals de stronk met witte bloem door die spiegel van meer dan één kant te zien is.