Stilte

Deze pagina gaat over stilte. Meestal over het positieve van stilte, soms ook over het bedreigende van stilte. Regelmatig worden er elementen aan toegevoegd.

Samenstelling van deze pagina: Jan de Korte.
Suggesties zijn van harte welkom via de pagina reacties.

Als ik een gedicht zoek bij stilte zou ik het eerst bij Rutger Kopland gaan kijken, vanwege de sfeer in zijn verzameld werk, maar misschien vooral wel vanwege zijn gedicht 'Onder de appelboom'.

Het stiltehoekje dat ik hieronder noemde is intussen niet meer te vinden. Ook op andere manier kun je je pc gebruiken om even stil te zijn, bijvoorbeeld bij de dagtekst die Taizé aanbiedt, ook kun je daarbij de 'gedachte voor vandaag' lezen en overdenken. Op de site over Henri Nouwen staat elke dag een ander citaat (klik op overdenkingen van vandaag) uit één van zijn boeken, kan ook een goed uitgangspunt zijn voor een meditatieve stilte. De Jezuïeten bieden een geleide meditatie aan.

Je computer als hulp bij stil zijn en meditatie. Op de site van de Jezuïeten in Nederland en Vlaanderen een aardige poging, het proberen waard. Ga naar het stiltehoekje van genoemde site (link werkt niet meer, zie het berichtje hierboven).

In de buurt van Maarn is een stiltebankje geplaatst, waar precies mogen we niet weten, want dan kon het daar wel eens net zo druk worden als in de Kalverstraat. Zie de citaten uit het artikel in Trouw van 3 december 2003. We gunnen de mensen in Maarn zeer van harte hun stilte, maar er zijn heel wat plekken in onze buurt (in Z.O. Drenthe) waar het heel wat stiller is dan bij het stiltebankje bij Maarn. Heel dichtbij Emmen al, in het Oosterbos bijvoorbeeld, of iets verder in het al eerder genoemde Bargerveen. Een Kalverstraat zal het hier niet snel worden, alleen op de fietspaden kom je op zondagmiddag iemand tegen, al wandelend zien we vrijwel nooit iemand. Iets om te koesteren en in stand te houden.

Een biermerk dat zich graag met stilte laat associëren heeft een fraaie site 'proef de stilte'. Op deze site o.a. verwijzingen naar plekken waar het stil is. In onze omgeving ligt het natuurgebied Bargerveen, een enorm uitgestrekt gebied waar het leeg en stil is. Op wandelingen door dit gebied kun je stuiten op het enige huis dat er staat. De stilte eromheen wordt nog versterkt door het opschrift op het informatiebord 'Tot 1967 woonden hier mensen'. En daarna..., alleen het geluid van de bomen en de vogels, stilte dus. (Weet u ook een stilteplek? Mail het ons.)

'Zo stil worden dat uit zwijgen woorden bloeien', een regel uit het gedicht 'Door de stilte heen' van Gabriël Smit.

In onze vieringen zijn er regelmatig stiltemomenten. Ik ontleen enkele aspecten aan Jan de Jongh, gelezen in zijn boek 'Zomerstilte'.

Protest
In een wereld van verslavend en neurotiserend geluid is het beoefenen van stilte een protest. Een protest tegen de vele herrie rondom, maar ook tegen de vele lege woorden, die door onszelf en anderen uitgesproken worden. Zo gezien is dit protest ook een vorm van vasten, van versobering.

Ontvankelijkheid
Stil zijn is je niet opstellen in zekerheden, maar je openstellen voor de dingen, de mensen en God. Een vorm van loslaten, luisterend leven, bidden.

Jezelf worden
Hoe zou een mens kunnen delen en geven -een woord, een gebaar, liefde, solidariteit, zichzelf- als zij zichzelf niet is? In plaats van op te gaan in de massa zoeken we een moment van concentratie.

Gemeenschap
Stilte richt mensen ook op elkaar. Lees het gedicht van Judith Herzberg, Ziekenbezoek:

Mijn vader had een lang uur zitten zwijgen bij mijn bed.
Toen hij zijn hoed had opgezet
zei ik, nou, dit gesprek
is makkelijk te resumeren.
Nee, zei hij, nee toch niet,
je moet het maar eens proberen.

Ds. Tinus Olthof (predikant in Emmen, Bargeres), schreef voor de voorpagina van ons kerkblad Op Weg een artikel 'Stilte...'.